O Peque Coro


Este é o blog para @s pequecoristas, @s amig@s e familiares dos pequecoristas, para tódol@s interesad@s no canto coral infantil e para @s alumn@s de Linguaxe Musical do noso conservatorio.

O Peque Coro somos nenos e nenas de Grao Elemental do Conservatorio de Música "Xan Viaño" de Ferrol. Tódalas semanas ensaiamos xunto con profesoras do noso conservatorio. Ó piano acompáñanos a delicadeza da nosa pianista, Alexandra Pita e a dirección está nas mans de quen escribe neste blog: a ilusionada directora, Catuxa Pita.

sábado, 25 de febrero de 2012

Recordando a Rosalía





Nun 24 de febreiro nacía en Santiago de Compostela unha nena que se chamaría María Rosalía Rita.

175 anos despois recordamos a esa nena co nome de Rosalía de Castro, unha gran poetisa e escritora na nosa língua. 

Adicamos parte do noso ensaio deste sábado  a un canto recollido no Cancioneiro de Inzenga coa nosa adaptación duns versos de Rosalía dos seus Cantares Gallegos.


Canta paxariño alegre,
canta pra que o millo medre.
Canta pra que a luz te escoite,
canta que fuxeu a noite.

A auroriña o ceo colora
cuns árbores que namora,
cun sembrante de ouro e prata
teñidiño de escarlata.






O curso pasado xa cantáramos a nosa versión deste canto, mais é tan especial que  debe formar parte do noso repertorio habitual. O Día das Letras Galegas, 17 de Maio, (día no que conmemoramos a data da publicación de Cantares Gallegos) @s amig@s, familiares e seguidores dos pequecoristas poderedes disfrutar tanto coma nós da nova versión.


Pequecoristas, hai moita música con letra de Rosalía. Nesta primeira entrada debería estar presente un dos poemas máis célebres musicados por un trobador actual, Amancio Prada: Adiós ríos, adiós fontes...coa Real Filarmonía de Galicia.


2 comentarios:

  1. Federico García Lorca tamén admiraba moito a poesía de Rosalía de Castro e lle dedicou un poema "Canzón de cuna pra Rosalía Castro, morta",que forma parte da colección Seis poemas gallegos que Lorca escribiu entre 1932 e 1934. O poema foi escrito como resultado da visita que fixo Lorca á tumba de Rosalía nun dos súas viaxes a Galicia en 1932.
    Amancio Prada púxolle música ...

    ¡Érguete, miña amiga,
    que xa cantan os galos do día!
    ¡Érguete, miña amada,
    porque o vento muxe, coma unha vaca!

    Os arados van e vén
    dende Santiago a Belén.
    Dende Belén a Santiago
    un anxo ven en un barco.
    Un barco de prata fina
    que trai a door de Galicia.
    Galicia deitada e queda
    transida de tristes herbas.
    Herbas que cobren teu leito
    e a negra fonte dos teus cabelos.
    Cabelos que van ao mar
    onde as nubens teñen seu nidio pombal.

    ¡Érguete, miña amiga,
    que xa cantan os galos do día!
    ¡Érguete, miña amada,
    porque o vento muxe, coma unha vaca!

    MontseDMalde

    ResponderEliminar
    Respuestas
    1. Moitas grazas, MontseDMalde pola túa aportación que enriquece o noso blog.

      Ademáis, os versos

      "Érguete, miña amiga,
      que xa cantan os galos ó día!..."

      harmonizan á perfección co carácter da nosa melodía, a modo dunha alborada.

      Eliminar